Zgrada u Gospodar Jevremovoj 19, koju od septembra 1952. koristi Muzej pozorišne umetnosti Srbije, i sama je spomenik kulture, pod primarnom zaštitom Zavoda za zaštitu spomenika kulture grada Beograda, poznata kao „Božićeva kuća“. Jedna je od najstarijih sačuvanih privatnih kuća u Beogradu. Sagradio ju je nad podrumom srušene turske građevine 1836. godine bogati trgovac Miloje Božić, poslovni ortak Kneza Miloša, u neposrednoj blizini potonje Dositejeve Velike škole (danas Muzej Vuka i Dositeja). Božić je bio rodom iz sela Čumić kod Kragujevca, učio je Veliku školu, a preminuo u Beogradu kao član apelacionog suda za vreme Kneza Aleksandra Karađorđevića.

Porodica Božić prodala je kuću trgovcu izvozniku Risti Hadži-Popoviću, koji ju je koristio do Prvog svetskog rata, da bi je 1920. beogradska opština ustupila za stan i atelje vajaru Tomi Rosandiću i njegovoj ženi Mari, umetničkom fotografu. Po njihovom odlasku, 1924, tu su živeli i radili poznati slikari i vajari: Toma Rosandić, Đorđe Jovanović, Steva Bodnarov, Nikola Bešević, Jevta Perić, Pjer Križanić, Danica Antić, pa objekat postaje poznat kao „Kuća umetnika“ ili „Slikarska kuća“.

Po osnivanju 1950, Muzej pozorišne umetnosti Srbije je na useljenje morao da čeka skoro dve godine, kako bi se obavili obimni konzervatorsko-restauratorski radovi (po nacrtima arh Dragoslava St. Pavlovića), kojima je kući vraćan prvobitni izgled.